Ola!
Neste artigo pretendo aportar ao profesorado con alumnado TEA na aula, tanto se é de música coma de non, unha serie de suxestións que aportan ideas sobre como tratar a este tipo de alumnado dentro da clase.
Os docentes, en xeral, deben ter unha actitude de tolerancia e aceptación das distintas singularidades que podemos atopar entre o alumnado dunha aula calquera de Educación Primaria. É importante que se xeren cambios na súa actitude para avanzar e progresar cara á inclusión. Deste modo, o profesorado deberá incorporar na súa actuación docente actitudes e principios de equidade, evitando actitudes segregacionistas, deixando os estereotipos de lado e aceptando a diversidade da súa aula. A conducta do docente pode ser moito máis eficaz ante o alumnado TEA para propiciar a integración que calquera disposición curricular creada polas administracións.
Os docentes deberán evitar as prácticas autoritarias que non permitan a participación total do alumnado, pois son grandes obstáculos que dificultan o proceso de integración, e a súa actitude verase reflexada na actitude do propio alumnado.
Un punto importante do que debe preocuparse o profesorado é a localización do alumnado con TEA dentro da clase. Estes nenos e nenas, é suxerible que estean localizados en zonas da clase que lles permitan colaborar e participar no grupo aula e interactuar cos seus compañeiros. Unha boa opción é preto do taboleiro e do mestre.
Na relación mestre-alumno é bo que o docente, sempre que lle queira preguntar algo ao alumno TEA, o faga con preguntas directas relacionadas co tema que se está a dar en clase, e preguntas que nos permitan descubrir o estado de ánimo do alumno. Tamén se pode analizar a linguaxe non verbal, como o contacto visual ou o contacto físico, xa que o alumnado TEA presenta grandes dificultades no campo social. (Damm, 2011).
A mellor maneira para chamar a atención do alumnado TEA dentro da clase, é polo seu nome e con preguntas-ordes sinxelas, mantendo o contacto visual e a proximidade física. Deste modo o rapaz terá máis claro que un se está dirixindo a el, e quere que realice unha acción. Para que o docente e o alumno con TEA teñan unha mellor comunicación sen dificultades na comprensión dos contidos, débese evitar que o neno ou nena se ubique ao final da clase.
O docente pode realizar adaptacións curriculares se así consegue que o alumnado TEA sexa máis partícipe na aula. Outro aspecto que pode facer que o alumnado interactue entre si é o uso do reforzo positivo, xa que xera interés por parte do neno por participar na clase (Damm, 2011).
O proceso de aprendizaxe non se acaba unha vez que os rapaces deixan o centro escolar, senón que continúa máis alá dos seus muros. Por esta razón os pais tamén teñen que ser partícipes da educación dos seus fillos, e entre eles e o docente debe haber unha comunicación continua que lles permita brindarlle ao alumnado, tanto TEA como non, unha atención personalizada en función das necesidades de cada estudante.
Enlaces de interese:
Neste artigo pretendo aportar ao profesorado con alumnado TEA na aula, tanto se é de música coma de non, unha serie de suxestións que aportan ideas sobre como tratar a este tipo de alumnado dentro da clase.
Os docentes, en xeral, deben ter unha actitude de tolerancia e aceptación das distintas singularidades que podemos atopar entre o alumnado dunha aula calquera de Educación Primaria. É importante que se xeren cambios na súa actitude para avanzar e progresar cara á inclusión. Deste modo, o profesorado deberá incorporar na súa actuación docente actitudes e principios de equidade, evitando actitudes segregacionistas, deixando os estereotipos de lado e aceptando a diversidade da súa aula. A conducta do docente pode ser moito máis eficaz ante o alumnado TEA para propiciar a integración que calquera disposición curricular creada polas administracións.
Os docentes deberán evitar as prácticas autoritarias que non permitan a participación total do alumnado, pois son grandes obstáculos que dificultan o proceso de integración, e a súa actitude verase reflexada na actitude do propio alumnado.
Un punto importante do que debe preocuparse o profesorado é a localización do alumnado con TEA dentro da clase. Estes nenos e nenas, é suxerible que estean localizados en zonas da clase que lles permitan colaborar e participar no grupo aula e interactuar cos seus compañeiros. Unha boa opción é preto do taboleiro e do mestre.
Na relación mestre-alumno é bo que o docente, sempre que lle queira preguntar algo ao alumno TEA, o faga con preguntas directas relacionadas co tema que se está a dar en clase, e preguntas que nos permitan descubrir o estado de ánimo do alumno. Tamén se pode analizar a linguaxe non verbal, como o contacto visual ou o contacto físico, xa que o alumnado TEA presenta grandes dificultades no campo social. (Damm, 2011).
A mellor maneira para chamar a atención do alumnado TEA dentro da clase, é polo seu nome e con preguntas-ordes sinxelas, mantendo o contacto visual e a proximidade física. Deste modo o rapaz terá máis claro que un se está dirixindo a el, e quere que realice unha acción. Para que o docente e o alumno con TEA teñan unha mellor comunicación sen dificultades na comprensión dos contidos, débese evitar que o neno ou nena se ubique ao final da clase.
O docente pode realizar adaptacións curriculares se así consegue que o alumnado TEA sexa máis partícipe na aula. Outro aspecto que pode facer que o alumnado interactue entre si é o uso do reforzo positivo, xa que xera interés por parte do neno por participar na clase (Damm, 2011).
O proceso de aprendizaxe non se acaba unha vez que os rapaces deixan o centro escolar, senón que continúa máis alá dos seus muros. Por esta razón os pais tamén teñen que ser partícipes da educación dos seus fillos, e entre eles e o docente debe haber unha comunicación continua que lles permita brindarlle ao alumnado, tanto TEA como non, unha atención personalizada en función das necesidades de cada estudante.
Enlaces de interese:
Bibliografía utilizada:
- Damm, X. (2011). Representaciones y actitudes del profesorado frente a la integración de Niños/as con Necesidades Educativas Especiales al aula común. Revista Latinoamericana de Educación Inclusiva, 5(1), 25-35. Recuperado o 25 de Xuño de 2019, de http://www.rinace.net/rlei/rlei_home.html
No hay comentarios:
Publicar un comentario